Selecteer een pagina

Bob Kangoeroe is jarig en hij geeft een heel groot feest
Veel dieren zijn gekomen want hij is een aardig beest
De tuin is mooi versierd: een ronde tafel in de zon
gekleurde lampionnen en een vlag aan het balkon

We proosten met een glaasje prik op onze ouwe Bob
Hij blaast zowaar z’n kaarsjes uit, al is ‘t met zó’n kop
Bob’s moeder snijdt de taart aan en we zingen allen luid
van twee violen, en een trommel en een fluit

De taart is snel verdwenen want de krokodil had trek
Het ziet er wel heel komisch uit die slagroom rond z’n bek
Helaas, wij hebben niets geproefd van al die lekkernij
‘Joehoe, en nu de spelletjes!’ roept Bob z’n moeder blij

Snoepjehappen uit een teil dat wint de pelikaan
En Twister met een octopus daar is ook geen bal aan
De aap vraagt om het vlooienspel, het rendier wil een sport
‘t Haasje haasje-over en de ganzen ganzenbord

We kiezen voor verstoppertje, de pinguïn telt tot tien
Daarna verklaart hij dreigend: ‘Wie niet weg is is gezien!’
Al gauw vindt hij de olifant pal naast de tafelpoot
De lobbes barst in tranen uit en snikt: ‘Ik ben te groot’

De pinguïn verontwaardigd met z’n pootjes in z’n zij
snauwt: ‘Jij bent af! Niet zeuren. Puh! Aanstellerij!’
Bob Kangoeroe, als altijd weer een goede vriend, grijpt in:
‘Kom allemaal tevoorschijn want verstoppen heeft geen zin!’

Er wordt nog wat gemopperd, Bob verzint een ander spel
‘Uhhm…Televisietikkertje. Ik ben de tikker wel!’
Spontaan begint de olifant te stuiteren van pret
Helaas wordt daarbij onder hem het egeltje geplet

We hollen alle kanten uit en Bob komt aangesneld
Gauw denken we nog even aan wat hij ons heeft verteld
Zodra je dreigt getikt te worden roep je ‘Jeugdjournaal!’
Of ‘Kinderen voor Kinderen!’ Maar wel met veel kabaal!

Zo rausen we de tuin door, ook het Nijlpaard dendert voort
Geen boom blijft overeind staan tot hij eindelijk ontspoort
De schildpad ziet ‘t logge beest recht boven z’n gelaat
Hij piept nog ‘Sesamstraaaa..’ maar toen was het al te laat

Het knobbelzwijn vermaakt zich in een verse modderpoel
De rest van ons stampt door onder meedogenloos gejoel
De tuin is een ravage met kadavers her en der
En Bob springt triomfantelijk z’n moedertje omver

Plots is er consternatie in de buurt van de klimop
Ontbijtkoek aan een touwtje… Wie hangt dat in godsnaam op?
Natuurlijk raakt de nek van de giraf erin verstrikt
Vlak voordat hij het loodje legt, heeft Bob ‘m snel getikt

Nu tikkertje voorbij is puffen wij heel even uit
Tevreden grijnzend vegen we het zweet van onze snuit
Nog altijd onvermoeibaar huppelt Bob naar ons en lacht
Omdat er naast het huis nóg een verrassing op ons wacht

We treffen daar een springkussen, Bob vliegt al in de lucht
Steeds hoger wil hij springen, ons ontsnapt een diepe zucht
Met salto’s van 10 meter hoog geeft hij een one-man-show
We juichen oorverdovend voor de jarige: ‘Bravo!’

Massaal klinkt daarna: ‘Hoger! Hoger! Dat kan hoger, Bob!’
Hij doet er met een rood hoofd nog een schepje bovenop
Die landing naast het kussen blijkt uiteindelijk fataal
Het is het eind van Bob en bijna ook van dit verhaal

We danken Bob zijn moeder voor een fijn verjaardagsfeest
De dag is al met al toch onvergetelijk geweest
Op weg naar huis zingt in mijn hoofd: ‘Ei ei wat ben ik blij!
Het volgende verjaardagsfeest dat is – HOERA! – bij mij!’

 

 

Uit: Schildpaddenszzzoep
© Tekst: Annick Huijbrechts
© Illustratie: Cathy Hooghiemstra


<< terug naar homepage

meer over het boek Schildpaddenszzoep – met klonterige puistenprut >>


Bob Kangoeroes Verjaardagsblues, voorgedragen tijdens de boekpresentatie van Schildpaddenszzzoep in Paagman door Jeroen Vogel (zang) en Michiel Mulder (gitaar) 21-9-2017

Ben jij ook zo dol op feestjes? En vond je dit een leuk verhaal?
Deel dan met je vrienden! 🙂

Ja ik deel deze pagina! 🙂