Selecteer een pagina

Kromme Krijn van Dintelorem
heeft een puist, het is geen porem!
Midden op zijn bleke snoet
zit dat ding, vlakbij een sproet
Rood is ie met witte pus
Jaaa… hij staat op springen dus!
Kromme Krijn kan het niet laten
Zet zijn nagels heel kordaat en
zeker in de bolle puist
tot die lekker openbruist

Steeds meer rotzooi komt eruit
Niet te stoppen… Oei hij spuit
metersver de vreemdste derrie
Maakt daarbij enorme herrie!
Het wil Kromme Krijn niet lukken
om de puist weer dicht te drukken
Alle smurrie blijft maar vloeien
laat zijn puist fonteinen sproeien

Groene, gele, bruine drab
druipt en glibbert van de trap
En beneden in de kelder
zijn de muren niet meer helder
In de tuin tot aan het hek
drijft de allervieste drek
Ook de straat raakt nu bedolven
onder metershoge golven

Eerst gaan de sirenes loeien
Daarna volgen reddingsboeien
Helikopters duiken neer
regelen het vluchtverkeer
En het wordt al snel een zootje
als een klein politiebootje
zonder goede stratenkaart
bovenop de schoorsteen vaart

Kromme Krijn zijn beide ouders
zijn doorweekt tot aan de schouders
Moeder roept ‘O gut o gut!
Die klonterige puistenprut
verruïneert mijn nieuwe schoenen
Moet ik straks het huis weer boenen
Ach mijn lieve Kromme Krijn
knijp je puisten nooit meer fijn!’

Dan besluit de puist te stoppen
Krijn komt naar beneden soppen
Juichend, gillend ‘O mama!
Het is gelukt, hoera hoera!
Na jarenlang van stiekem hopen
dat mijn bochel leeg zou lopen!’
En die Krijn staat, het is echt
nu als een Goudse kaars zo recht!

 

Uit: Schildpaddenszzzoep
© Tekst: Annick Huijbrechts
© Illustratie: Cathy Hooghiemstra

Annick leest het verhaal van Kromme Krijn voor tijdens de boekpresentatie in Paagman (21 september 2017)


<< terug naar homepage